ویرگول، نقطه، دونقطه و گیومه را با توجه به رابطه جملهها به کار ببرید، نه صرفاً محل مکث هنگام خواندن.
نشانهها نقشه خواندناند
نشانهگذاری رابطه اجزای جمله را نشان میدهد. اگر تنها بر مکث صوتی تکیه کنیم، ممکن است جملهای را به بخشهای نامناسب تقسیم کنیم. ابتدا مشخص کنید کدام عبارت توضیح است، کدام بخش فهرست میآورد و کجا یک فکر کامل پایان مییابد؛ سپس نشانه مناسب را انتخاب کنید.
ویرگول و مرز اجزای جمله
ویرگول برای جداکردن عناصر فهرست یا بخش توضیحی مفید است. در جمله «مقاله، پس از بازبینی نویسنده، منتشر شد» عبارت میانی توضیح اضافه دارد. بااینحال، گذاشتن ویرگول میان نهاد و فعل بدون وجود بخش توضیحی معمولاً خواندن را مختل میکند. جمله را یک بار بدون عبارت میانی بخوانید تا رابطه اصلی روشن شود.
دونقطه و معرفی توضیح
دونقطه اغلب پیش از توضیح، فهرست یا نقلقول میآید: «برای بازبینی سه چیز لازم است: متن، شیوهنامه و زمان کافی.» اگر جمله پس از نشانه صرفاً ادامه عادی ساختار قبلی است، شاید دونقطه مناسب نباشد. نشانه نباید جای فعل یا رابطهای را بگیرد که در جمله نوشته نشده است.
گیومه و امانت در نقلقول
وقتی عبارت دقیق کسی را نقل میکنید، مرز آن را روشن و منبع را مشخص کنید. در متن فارسی میتوان بر اساس شیوهنامه از «گیومه فارسی» استفاده کرد. نقل به مضمون را با نقل مستقیم یکی نگیرید؛ بازگویی اندیشه با واژههای خودتان هم نیازمند ذکر منبع است. نقلقول طولانی را تنها وقتی بیاورید که تحلیل آن برای بحث ضروری باشد.
فاصله کنار نشانهها
در الگوی معمول تایپ فارسی، پیش از نقطه و ویرگول فاصله نمیگذاریم و پس از آنها یک فاصله میآوریم. مواردی مانند عدد اعشاری، نشانی اینترنتی یا مخفف را جدا بررسی کنید. در پایان، یک بند را با صدای بلند بخوانید؛ اگر رابطه اجزا مبهم است، گاهی بازنویسی جمله از افزودن چند نشانه بهتر جواب میدهد.