ویرایش مؤثر متن را روشنتر میکند و در عین حال لحن، زاویه دید و انتخابهای آگاهانه نویسنده را حفظ میکند.
لحن بخشی از معناست
دو نویسنده ممکن است یک موضوع را با جملههای کوتاه و صمیمی یا با بیانی رسمی و تحلیلی توضیح دهند. انتخاب لحن به مخاطب و هدف متن مربوط است. اگر ویراستار همه نوشتهها را به سلیقه شخصی خود نزدیک کند، هویت متن از بین میرود. ابتدا چند صفحه بخوانید تا الگوی طبیعی بیان نویسنده را بشناسید.
خطا را از انتخاب آگاهانه جدا کنید
تکرار یک واژه ممکن است زائد باشد یا برای تأکید عمدی به کار رفته باشد. جمله ناقص در متن دانشگاهی میتواند مشکل ایجاد کند، اما در روایت ادبی شاید بخشی از ریتم باشد. تصمیم را با توجه به گونه متن بگیرید. در موارد نامطمئن، پرسش کوتاه از نویسنده بهتر از اصلاح قطعی و بیتوضیح است.
کمترین تغییر کافی را انجام دهید
برای روشنکردن جمله، ابتدا به جابهجایی یک عبارت، رفع ابهام ضمیر یا اصلاح فعل فکر کنید. لازم نیست هر جمله از نو نوشته شود. اگر بازنویسی گسترده لازم است، نمونهای از آن ارائه دهید و دلیل تغییر را شرح دهید. این روش به نویسنده امکان میدهد درباره میزان مداخله تصمیم بگیرد.
یادداشت ویرایشی مشخص بنویسید
به جای «این قسمت بد است» بنویسید: «مرجع ضمیر این روشن نیست؛ آیا به روش قبلی اشاره دارد؟» یادداشت خوب مسئله را نام میبرد و یک مسیر پیشنهادی ارائه میدهد. برای تغییرهای مهم، دلیل مرتبط با فهم، انسجام یا مخاطب بنویسید. توضیح سلیقه شخصی بهتنهایی دلیل کافی برای تغییر نیست.
همکاری را در خروجی حفظ کنید
نسخه دارای تغییرات به نویسنده کمک میکند تفاوتها را ببیند و نسخه پاک برای مطالعه نهایی مناسب است. پرسشهای حلنشده را در فهرستی جداگانه تحویل دهید. پس از پذیرش تغییرات، یک دور دیگر متن را بخوانید؛ گاهی ترکیب تغییرهای نویسنده و ویراستار، خطای تازهای در پیوند جملهها ایجاد میکند.