بازنویسی خوب، جمله را روشن میکند و همزمان درجه قطعیت، محدوده ادعا و لحن نویسنده را حفظ میکند.
هسته معنایی را پیدا کنید
پیش از بازنویسی، مشخص کنید چه کسی چه کاری انجام داده، در چه شرایطی و با چه نتیجهای. جمله را به چند گزاره کوتاه تقسیم کنید. اگر رابطه میان گزارهها روشن نیست، ابتدا از نویسنده سؤال کنید؛ جمله روانتر نباید جای فهم دقیق را بگیرد.
درجه قطعیت را حفظ کنید
«ممکن است مؤثر باشد» را به «مؤثر است» تبدیل نکنید. واژههای احتمال، محدودیت زمانی و شرایط مطالعه بخشی از معنا هستند. حذف آنها شاید جمله را کوتاهتر کند، اما ادعا را تغییر میدهد. در متن علمی و تحلیلی این تفاوت بسیار مهم است.
فاعل را آشکار کنید
ساختهای سنگین را میتوان با فعل روشنتر کرد. «ارزیابی پیشنهاد توسط گروه انجام شد» به «گروه پیشنهاد را ارزیابی کرد» تبدیل میشود. بااینحال، اگر عامل کار معلوم نیست، نباید آن را حدس بزنید. مجهول همیشه خطا نیست و گاهی با هدف متن سازگار است.
واژه تخصصی را دقیق نگه دارید
هر واژه دشوار را با واژه عمومی جایگزین نکنید. ممکن است اصطلاح تخصصی معنایی دقیق داشته باشد که معادل ساده آن منتقل نکند. در متن عمومی، توضیح کوتاه در نخستین کاربرد میتواند راه بهتری از حذف اصطلاح باشد.
دو نسخه را مقایسه کنید
پس از بازنویسی، متن اصلی و جدید را جملهبهجمله کنار هم بخوانید. آیا شرط، استثنا، نام یا عددی حذف شده است؟ آیا لحن انتقادی به لحن قطعی تبدیل شده؟ این مقایسه برای متنهای حساس از صرف خواندن نسخه جدید قابل اعتمادتر است.