با یک شیوهنامه کوتاه، تصمیمهای املایی، اصطلاحی و ظاهری را ثبت کنید تا متن یکدست بماند.
تصمیمها را ثبت کنید
در متن بلند ممکن است یک اصطلاح چند شکل داشته باشد. شیوهنامه محل ثبت صورت انتخابشده است، نه فهرست همه قواعد زبان. نام اشخاص، شکل نوشتن اصطلاحات، نمایش اعداد و روش عنوانگذاری از مواردی هستند که ثبت آنها از دوبارهکاری جلوگیری میکند.
منبع تصمیم را بنویسید
کنار هر تصمیم، دلیل یا مرجع آن را یادداشت کنید: شیوه ناشر، ترجیح نویسنده یا قرارداد پروژه. اگر دو صورت پذیرفتنی وجود دارد، روشن کنید چرا یکی انتخاب شده است. این کار به ویراستار بعدی کمک میکند تصمیم را بفهمد و بیدلیل آن را برنگرداند.
استثناها را فراموش نکنید
نام رسمی یک سازمان یا عنوان کتاب ممکن است با قاعده عمومی متن تفاوت داشته باشد. این موارد را جداگانه ثبت کنید. یکدستسازی مکانیکی نباید نام خاص، نقل مستقیم یا شناسه یک منبع را تغییر دهد. استثنای آگاهانه با بینظمی تصادفی تفاوت دارد.
جدول ساده کافی است
سه ستون «مورد»، «صورت منتخب» و «توضیح» معمولاً برای شروع کافی است. مثلاً برای یک اصطلاح تخصصی، معادل فارسی و نحوه درج واژه اصلی در نخستین کاربرد را مشخص کنید. شیوهنامه را کوتاه نگه دارید تا واقعاً هنگام ویرایش به آن مراجعه شود.
نسخه نهایی را تحویل دهید
در پایان پروژه، شیوهنامه را با متن پاک و فهرست پرسشهای باقیمانده همراه کنید. تصمیمهای تازه را در طول کار به آن اضافه کنید، نه فقط در روز آخر. این فایل در ویرایش چاپ بعدی یا ادامه یک مجموعه، زمان زیادی ذخیره میکند.