با پیدا کردن فعل اصلی، حذف عبارتهای زائد و تقسیم فکرها، جملههای دشوار را بدون آسیب به معنا بازنویسی کنید.
بلندی همیشه ایراد نیست
جمله بلند اگر ساختار روشنی داشته باشد، الزاماً بد نیست. مشکل زمانی شروع میشود که خواننده میان چند عبارت معترضه، فعل و عامل کار را گم میکند. معیار اصلی، فهم رابطه فکرهاست. پیش از کوتاهکردن جمله از خود بپرسید: این جمله دقیقاً چه خبری میدهد و چه کسی چه کاری انجام میدهد؟
فعل اصلی را پیدا کنید
در جمله «با توجه به بررسیهای انجامشده و با در نظر گرفتن شرایط موجود، اتخاذ تصمیم درباره ادامه طرح توسط گروه صورت گرفت» میتوان نوشت: «گروه، پس از بررسی شرایط، درباره ادامه طرح تصمیم گرفت.» عامل و فعل اکنون زودتر دیده میشوند. اگر عبارت حذفشده اطلاعات ضروری دارد، آن را در جمله بعدی توضیح دهید.
هر جمله یک کانون داشته باشد
وقتی یک جمله هم تعریف میدهد، هم مثال میزند و هم نتیجه میگیرد، تقسیم آن معمولاً مفید است. ابتدا گزاره اصلی را بنویسید. سپس توضیح یا مثال را اضافه کنید و نتیجه را در جمله دیگری بیاورید. برای حفظ پیوند، از تکرار کنترلشده واژه کلیدی یا عبارتی مانند «به همین دلیل» کمک بگیرید.
اضافهها را از معنا جدا کنید
عبارتهایی مانند «در واقع»، «لازم به ذکر است» و «به طور کلی» همیشه زائد نیستند، اما تکرارشان متن را کند میکند. هرکدام را موقتاً حذف کنید و ببینید معنا یا رابطه استدلال تغییر میکند یا نه. ضمیرهای مبهم نیز مهماند؛ اگر «این» به چند چیز اشاره میکند، نام مفهوم موردنظر را دوباره بنویسید.
نسخه تازه را با اصل بسنجید
پس از بازنویسی، قیدها، استثناها و میزان قطعیت ادعا را مقایسه کنید. تبدیل «ممکن است مؤثر باشد» به «مؤثر است» سادهسازی زبانی نیست؛ تغییر ادعاست. نسخه نهایی باید هم روانتر باشد و هم همان حدود معنایی متن اصلی را نگه دارد. در متن تخصصی، تأیید نویسنده برای تغییرهای حساس ضروری است.